De bloemdijken van Zuid-Beveland

"De Trouw-wandeling over de bloemdijk van Zuid-Beveland is in 1993 gemaakt. Het is niet zo vreemd, dat er sindsdien het een en ander veranderd is. Vandaar nogmaals het advies: lees de Trouw-wandeling als aanrader, informeer even bij de VVV naar de meest recente kaart en ga dan pas op pad. Trouwens, een beetje zoeken maakt wandelen toch juist (extra) leuk?". Haro Hielkema reageert op een wandelaar (zie reactie van Haro Hielkema) en daagt ons uit de puzzel aan te nemen. Als wandelaar en puzzelaar neem ik deze uitdaging graag aan.

Het begint mooi met een onverharde dijk en uitzicht over het platte Zeeuwse land. Het kaartje is mijn enige houvast en met de zon bepaal ik mijn koers. Bij het Schouwersweel, de eerste dijkdoorbraak op deze route, weet ik dat ik op de goede weg zit.

Komende van de Oudekamersweg ga ik richting schaapskooi. Links eromheen vind ik het volgende prachtige stukje dijk. Helaas zijn de bloemen, die deze dijk de naam bloemdijk geven, uitgebloeid. Links een stukje zuidwaarts en dan weer links een keurig geasfalteerde dijk op. Rechts van me liggen de eerste velden met zwarte bessen, die worden gebruikt bij de fabricage van cassis en bessenjenever.

De Nieuwlandse dijk is ondanks het asfalt mooi door zijn vergezichten. Zo zie ik de kerktorentjes van de vele dorpjes om mij heen en de moderne windmolens met hun grote wieken aan de horizon. Volgens het kaartje moet ik nu rechts, dus sla ik het halfverharde grindpad in. Daar staat een informatiepaneel over Sluishoek. De Valdijk ligt heerlijk in de schaduw door de grote bomen.

Na de Valdijk weer een strak geasfalteerde dijk, de Brilletjesdijk. Ik vraag me dan wel stilletjes af hoe men aan die namen komt. Halverwege een zeer valse hond die getemd door de warmte met moeite een blaf kan produceren. Daarna zakt ze door haar poten in de bloedhete zon. De boer plukt haar van het beton en legt haar weer in de schaduw naast haar waterbak. Mopperend vertelt de boer dat ze het niet kan laten en dit naar alle wandelaars en fietsers doet. Verderop groet ik een paar fietsers en even later hoor ik weer een woef.

Na de Brilletjesdijk wat onzekerheid nog even verder over de Noldijk of linksaf over de Ambachtsherendijk met links de manege. De laatste optie brengt mij bij de Lindendijk en dus weer een puzzelstukje verder. Links van de dijk heerlijke appels en peren in de boomgaard. Helaas nog niet rijp. Dan even een minder mooi stukje over het fietspad langs een autoweg.

Gelukkig niet al te lang daarna mag ik bij het volgende grote kruispunt naar rechts en na nog een stukje asfalt naar links. De Vlieguitsedijk is smal, onverhard en ligt ongemaaid tussen een strakke laan van grote stoere Zeeuwse bomen. Het is maar een kort stukje en ik kom weer op asfalt uit.

Na het spoor gaat de route het Groene Wegje in. Hier wordt het echt puzzelen want het pad aangegeven op de kaart is niet te vinden. De tijd heeft hier duidelijk ingegrepen en zo wandel ik door een rijpe pruimenboomgaard; een dorstige wandelaar kan dit moeilijk weerstaan. Als je deze dwaling wilt missen moet je na het spoor rechts het fietspad volgen dat langs het spoor loopt. Eerste links zal dan het halfverharde Lange Mairedijk zijn die later overgaat in de Vleugeldijk.

Aan het eind van de Vleugeldijk links gaande kom ik op een druk kruispunt uit, steek over en dan haaks op de route vind ik de Koedijk. Het is weer een mooie dijk en ik loop door over de halfverharde Koedijk, ga helemaal aan het eind rechts de Zwaakweg op en daarna linksaf. Dan rechts de Poest Clementstraat in en direct daarna links een voetpad op de gele pijltjes volgend van Natuurmonumenten. Zo kom ik uiteindelijk langs een weiland en een schelpenpad op de Notenboomdijk. Natuurmonumenten gaat hier links en ik ga over de Groottedijk en de Nissezandweg, die allang geasfalteerd is. Zo kom ik gelukkig waar ik wezen wil. De Zuidzaksedijk voert mij weer terug naar het gemeentehuis van Heinkenszand. Nederland blijkt zelfs in Zeeland mooi te zijn.

Haro bedankt voor deze puzzel het heeft mij wel 25 kilometer wandelplezier, 2,2 liter water, 0,75 liter thee, zes boterhammen, twee appels en liters zweet gekost om er uit te komen. Maar het is mij gelukt en als ik de volgende keer in Zeeland kom zal ik zeker nog een keertje deze route lopen. Ik kom hier graag nog een keertje terug als de dijken vol staan met bloeiende bloemen of later als het fruit rijp aan de bomen hangt of in een prachtig wit landschap in wintertooi.

Jeroentje, 03-08-2003