Groene Wissel 341: Noorbeek

Op een zonnige na-zomerdag deze geweldige wandeling gelopen, klopt nog precies zoals omschreven. Stevige wandelschoenen een vereiste omdat het een heuvelachtig traject is met hier en daar oneffen gebied. Fascinerend schilderachtig gebied, lieve dorpjes onderweg. Bij punt 4 na het trapje bij de blauwe paal is het smalle paadje wel erg smal door de prikkende braamstruiken links en het prikkeldraad rechts. Het is gelukkig maar een kort stukje maar oppassen voor je kleding. Aan het eind van dit piepklein paadje heeft een boer het nuttig gevonden het pad af te sluiten met prikkeldraad. Maar al eerder hebben wandelaars dit platgewalst. Je kunt er nu voorzichtig overheen stappen. Een aanrader dit pad, geweldig genoten!

Een werkelijk schitterende, afwisselende wandeling, prima beschreven. Gelopen op 17 dec 2015 na zeer veel regenval waardoor er veel erg modderige stukken bij waren. We zijn niet gestart in Noorbeek, maar in Mheer omdat we rond lunchtijd in 's Gravenvoeren wilde zijn om te lunchen bij de Swaen. Een echte aanrader!! Het al eerder beschreven 'zeer steile, wat vage pad' tussen punt 2 en 3 was volledig onbegaanbaar en was boven versperd door een omgevallen boom. Was simpel op te lossen door de asfaltweg te vervolgen en zo weer bij het torentje uit te komen.

Schitterende wandeling; tweemaal moesten we echter het aangeduide parcours verlaten wegens onbegaanbaar. De eerste keer tussen 2 en 3: na het zeer steile pad komt er een grasweg, die was echter totaal overwoekerd met o.a. brandnetels; op te lossen door de weide in te stappen en zo door te lopen. De tweede keer tussen 3 en 4: het holle graspad, stond onder water; we hebben dan maar het stijgend pad genomen via de akker(weide); doch op het einde moesten wij tussen de prikkeldraad die weide verlaten om terug op de juiste weg te komen.

Wat kan je aan deze wandeling afdingen. Hij is gewoon prachtig. Oke, het paadje voor St.Annakapel is inderdaad dichtbegroeid, maar het is nog mei en ik kon er door. Voor de rest: Chapeau!
Nou vooruit dan 1 puntje bij punt 3 ligt naast wandelroutepaal 20 21 22 een boom over het mooie paadje. Ik ging bij paaltje 38 (5 meter eerder) even naar rechts en na 1 meter linksaf door Een klein stukje brandnetels, waar anderen inmiddels een paadje hebben gemaakt, gewoon naar het schone paadje. Voor de rest, niks aan doen, houden zo! Een dikke 10! Zoals eerder vermeld heb ik hem samen gelopen met Voerstreek 1. Dat is samen 30 km, heuveltje op en heuvel af, maar de moeite waard.

Afgelopen weekend deze prachtige wandeling door een witbebloesemde Voerstreek gelopen. Een hoogvlakte met stevig ingesleten beekdalen. Een landschap vol kapelletjes en kruisbeelden. Veel landweggetjes, holle wegen en bosrandpaadjes. Door slapende gehuchten met imposante stenen hoeven. Langs kabbelende beekjes, die door een verstild landschap slingeren. Met grote landbouwpercelen, bossen en boomgaarden. Doe daar nog wat zonnig, fris wandelweer bij en je hebt de ideale ingredienten voor een inderdaad schitterende wissel. Met als highlights de passages door Altenbroek- en Hoogbos, het traject langs de Voer en last but not least de laatste kilometers, de afdeling naar Noorbeek!
De vele leuzen en besmeurde tweetalige borden zijn de stille getuigen van een ooit heftige taalstrijd; vandaag de dag ligt er een weldadige rust over het landschap, waar het prima wandelen was en waar de beschrijving ons perfect doorheen loodste. Te snel was het al weer achter de rug. Een topper onder de groene wissels!

Helemaal eens: schitterende wandeling. Een klein smetje: het pad in 2 bij 'Let nu goed op' was eind augustus dichtgegroeid met brandnetels, haast manshoog. We hebben toch doorgezet, hadden gelukkig wandelstokken om ze weg te duwen, maar zonder dat was het heel akelig geweest (blote armen!). Je kunt op die plek ook even rechtdoor gaan en verderop rechtsaf, is maar heel even een stukje asfalt erbij.

Afgelopen donderdag deze GW gelopen.
Al ruim 30 jaar geleden heb ik mijn hart verpand aan het Limburgse heuvelland, dus misschien ben ik wat bevooroordeeld. Maar wat was dit weer een heerlijke wandeling!
Aan de huizen, de verkeersborden etc. is duidelijk te zien dat je grotendeels in België loopt, maar qua landschap lijkt de Voerstreek veel op ons heuvelland, dus even mooi.
De routebeschrijving gaf, zoals ik gewend ben van de maker Bart van der Schagt, nauwelijks reden tot twijfel over. Met uitzondering van één keer, te weten bij punt 3. Na de Y-splitsing met INRI op de boom, maakt de rechterweg (afslag?) inderdaad een stijgende bocht. Maar als ik, zoals de beschrijving één zin daarvoor beschrijft, de stenige weg met gele palen blijf volgen, dan zou ik rechtdoor blijven lopen. Ik ben voor de zekerheid die weg nog even een stuk opgelopen. Hij buigt wel naar rechts, maar niet stijgend en ook zit je dan aan de verkeerde kant van de boomgaard, dus heb ik alsnog gekozen voor de stijgende bocht naar rechts.
Ik zou in de beschrijving volstaan met : op de Y-splitsing met INRI op de boom rechtsaf, stijgende... etc...