Trage Tocht Groote Peel

Het spreekt bijna voor zich dat een onherbergzaam gebied als De Peel ooit de grens werd tussen Brabant en Limburg. Nationaal Park De Groote Peel is een restant van dit immense hoogveen. Met 1400 hectare is het nog steeds een flink natuurgebied, trots bezit van Staatsbosbeheer. We wandelen tussen de plassen door waar ooit turf werd afgegraven. Dit uitgestrekte en open terrein is een van de meest vogelrijke gebieden in Nederland. Er broeden ruim 90 soorten. Tussen het veen hoor je met wat geluk het 'hoempen' van de roerdomp. De kans dat je een blauwborst of een bruine kiekendief ziet is wat groter. En niet te missen zijn de grote groepen ganzen. Tijdens de vogeltrek in oktober-november lijkt het wel of ze collectief hier hebben afgesproken. We wandelen over een legakker tussen de plas Aan 't Elfde door en kunnen de ganzen met een verrekijker goed bekijken. Aan de rand van de plas staan vaker groepjes reeën. Dan bereiken we de grensweg tussen Brabant en Limburg. De kaarsrechtse weg heet Bescheid of Astensche Moostscheiding. Een kilometer verder verlaten we het hoogveen en betreden we een zandrug. Hier wandelen we tussen Shetlandpony's richting de Amsloberg, het hoogste punt in de Peel. We lopen een eind over de hei en aan de rand van boerenland. Het laatste eind van deze geheel onverharde wandeling gaat door de Meerbaansblaak. Na de enorme rust en uitgestrektheid lopen we even samen op met de wandelaars van de paaltjesroutes.

Laatste versie: controleer voordat je gaat wandelen even of je de laatste versie van de pdf en de GPX-track hebt.