Groene Wissel 330: Doorn

Wij hebben deze route gisteren gelopen, echt prachtig en idd een zeer rustige route wat we heerlijk vonden.
Wij zijn gestart bij de Helenaheuvel en hadden bedacht om halverwege bij het horecapunt Wapen van Sandenburg lekker te gaan lunchen. Alleen staat het punt compleet verkeerd op de kaart. Het lijkt alsof hij in het verlengde van het klompenpaadje zit wat je inslaat vanuit de dwarsweg. Niets is minder waar, wij moesten ruim een kilometer terug wandelen. Beter is om het punt aan te geven bij punt 4 en dan bij de P bij wandelroute Kaapse Bossen. Daar zit het namelijk. Je kunt dan vanaf de route rechts de Postweg inlopen (lekker door het bos) en dan is het maar een 100 meter naar rechts als je daaruit komt

We liepen vandaag dit afwisselende pad.
Na nr.4 even opletten. Zoals Jan Brink hieronder al schreef is het stuk brede laan met bomen nog steeds een modderbende alhoewel iets meer ingeklonken dan hij beschreef dus wij hebben het wel kunnen voltooien met hoge bergschoenen maar was niet fijn lopen. De bestrating/ toplaag is hier weggehaald? Stuk gereden?
Ik zou het kleine klompen paadje niet ingaan vanaf de Dwarsweg maar doorlopen tot aan de verharde Sandenburgerlaan en daar linksaf slaan totdat je de Gooyerdijk bereikt hebt en daar de route weer oppikken. Het zou fijn zijn als de beheerders van deze pagina deze omleiding met stippellijn op de kaart zouden aangeven als alternatieve route want wij waren er dus ook letterlijk ingetuind ?. Wij lopen alleen met het kaartje, niet met de routebeschrijving.

Zondag 8 december 2024 gelopen. Mooie en rustige route, gelopen op GPS.
Afwisselend in bos met enige hoogteverschillen, en wat meer open en vlakker landbouwgebied.
Waarschuwing: na punt 4, het smal bosrandpad na de Dwarsweg ('400m daarna op 1e landweg RA
(Dwarsweg). Let op: ca 100m na huisnr 2, bij bankje en klompenpadbordje, LA, smal bosrandpad langs
akkerland (r)') is heel recent omgetoverd in een (breed) modderpad waar niet doorheen te komen is, zelfs niet met hoge wandelschoenen, je zakt er tot over je enkels in weg. De modder moet eerst aanzienlijk inklinken wil het pad weer begaanbaar worden.

Ik heb deze wandeling gelopen 05-08-2019 (zie verslag). Ik heb de oude versie en de nieuwe met elkaar vergeleken en de routebeschrijving is vanaf punt 4 omtrent hetzelfde. Een enkele keer overkomt het mij ook dat je in de routebeschrijving een regel te ver leest en dan een verkeerde conclusie trekt. De afslag bij een bankje/ klompenpadbordje is 'niet' op de Buntlaan maar op de Dwarslaan. De letterlijke aanwijzing in de routebeschrijving: FIETSPAD EN DRUKKE ASFALTWEG RD OVERSTEKEND DE BUNTLAAN INGAAN. BLIJF CONSEQUENT 1 KM RD GAAN. DAARNA KRUISING METASFALTWEG OOK RD (OOK BUNTLAAN). 300M DAARNA OP DE 1E LANDWEG RA (DWARSWEG) RUIM 100 M NA HUISNUMMER 4. BIJ EEN BANKJE/ KLOMPENPADBORDJE LA: SMAL GRASPAD, ENZ .................... Met vr. groet. Henk

Een prachtige wandeling vanuit het centrum van Doorn, door bossen en over velden, over landgoederen en nog een ontmoeting met de dichter Gerrit Achterberg (geboren op landgoed Sandenburg) via één van zijn gedichten op een bordje van een klompenpad.
Voor een verslag van mijn wandeling zie :
https://willemswonderlijkewandelingen.com/2021/02/06/groene-wissel-330-doorn/

Heerlijk wandelen daar bij Doorn. Mooie afwisselende route
De herfst liet zich goed zien: de bomen in vele schakeringen oranje, bruin en rood.
Mooie rode paddestoelen te bewonderen.
De beschrijving konden we - op punt 3 na- goed volgen. Maar later kwamen we toch wel weer op de route ( de gps op de telefoon is 'n goeie hulp)
Het was ook leuk dat we ook nog een groepje Lakenvelder koeien in 'n weiland zagen.
Voor de routemaker weer veel dank!

Wat een TOP wandeling! Wij hebben geparkeerd bij Chalet Helenaheuvel, en na de koffie hebben we in één keer doorgelopen tot Doorn. Op deze zonnige winterse dag hing de nevel nog tussen de bomen, het was schitterend. Rond het Chalet is het ontzettend druk met hondenuitlaters, maar verder kwamen we nauwelijks iemand tegen. Er was af en toe een boel modder, doe waterdichte schoenen aan. Deze Groene Wissel gaan we in een ander seizoen zeker weer een keer lopen.

Wij hebben zondag 20 oktober, op een mooie rustige herfstdag deze wandeling gelopen.
Het was rond het theehuis behoorlijk druk, maar op andere stukken van de route ook idd heel rustig.
We hebben genoten van de afwisselende wandeling. De route beschrijving was heel goed te volgen en we zijn niet verkeerd gelopen. Dank je wel.
Wij hebben GRATIS geparkeerd in de overdekte parkeergarage in Doorn vlak bij de bushalte en de kerk. Dit was een echte verrassing. We zochten de betaalautomaten, maar die zijn er niet.
Ik heb twee opmerkingen:
1.Onder punt 2 de tweede aanwijzing: Direct daarna op het asfaltwegje LA en na enkele meters RD het rolstoelpad met twee paaltjes en rood/wit markering volgen...... etc. ( er zijn nu twee nieuwe palen geplaatst 120 cm hoog en er staat een gele pijl op. We zagen nu geen rood/witte markering) dit is een detail omdat de rest wel erg duidelijk is.
2. onder punt 4. de vijfde opmerking: Ruim 150 m na huisnummer 4, bij een bankje... etc.. (het is net iets duidelijker als er zou staan: na de twee huizen (nr 4 en 2) , (het eerste huis is nr 4 en tweede nr. 2 ) maar dit is ook een detail.

Vandaag, met een graadje of 30, waren we maar wat blij met zoveel schaduwrijke paden!
Dit is zowel in dit seizoen (de uitbundig bloeiende hei) als in de andere jaargetijden zeker een aanrader. Veel variatie en mooie slingerpaadjes.
Wij konden alleen het 'van links komende smalle bospaadje' (zie begin van 3) niet vinden, maar het '1e duidelijke smalle pad RA' was overduidelijk.
Weer zo'n GW die we zeker nog een keer gaan lopen in het najaar.

Maandag 05-08-2019 reisde ik van Den Haag naar Doorn. Tram, trein en bus brachten mij in 2 uurtjes bij het beginpunt van Groene wissel 330 = Doorn, die ik vandaag wilde gaan lopen. De weersomstandigheden waren ideaal, zonnig met een zuchtje wind en beschut wandelend door de uitgestrekte landgoederen Kaapse Bossen en Sandenburg. Vanaf de bushalte Centrum loop je direct voorlangs de oudste kerk van de provincie Utrecht 'De Maartenskerk'. Van oorsprong een katholieke kerk is dit gebouw sinds 2016 in gebruik door de P.K.N. en daarnaast worden er concerten in uitgevoerd. Voor de kerk zit pontificaal achter zijn schrijftafel 'Simon Vestdijk' in brons gegoten. Direct voorbij de kerk staat een oude gietijzeren waterpomp die in 1869 is gegoten door IJzergieterij 'De Prins van Oranje'uit Den Haag. Na een korte wandeling door een rustig winkelstraatje loop je al gauw het door Natuurmonumenten beheerde gebied van de Kaapse bossen in. Aan de hoogteverschillen merk je dat je je op de Utrechtse Heuvelrug bevindt. Op de dalende paden zijn duidelijk de sporen van het zich naar beneden zoekende water te zien van de regenbuien van al enige tijd geleden. Na enige tijd kom je in de buurt van het 'Theehuis Helenaheuvel' langs een kleine zandverstuiving en een vergrast heideveldje, waar de heideplantjes al beginnen te kleuren. Het Theehuis is gesloten, maar dat is voor mij geen probleem. Ik heb altijd te eten en te drinken bij me, zelf supporting dus. Het witgepleisterde landhuis dat al gauw in zicht komt is het 'Huis te Maarn' dat werd gebouwd in 1915 i.o.v. de overgrootouders van de huidige eigenaren, het echtpaar Blijdenstein-van Heek en uitgevoerd door de architect Jan Stuyt. Op de voorgrond staan enkele majestueuze Atlasceders, die het hier net zo goed doen als in Noord-West Afrika waar ze oorspronkelijk vandaan komen. Tijdens een korte lunchpauze op een bankje die volgens opschrift geschonken is door Peter Strijland zie ik de sporen van de eikenprocessierups zitten. Het ziet eruit als een spinnenwebachtige structuur. Maar de rupsen zijn nu vlinders geworden dus je zult er geen hinder meer van ondervinden. In de bossen die we hierna doorkruisen staan gemengde bomen, zowel naald- als loofbomen. Wat zullen de rododendrons hier mooi gebloeid hebben in juni, maar nu heeft het ook wat om dit leuke pad tussen de forse groene struiken te bewandelen. Deze variëteit maakt de route erg afwisselend. De huizen die hier vaak verscholen liggen achter oprijlanen en bosschages zijn vaak voorzien van hoge hekken, camera's en borden met opschrift Privé en zijn van groot en voornaam formaat. Het is bijzonder stil in het bos, verkeerslawaai is er niet hoorbaar. De vele soorten weggetjes, zandpaden, schelpenpaden en bosrandpaden geven de charme aan deze Groene wissel. Na het leuke klompenpad kom je via het Landgoed Sandenburg weer in landelijk gebied. Over de bomenrijke grindweg Wijngaardsesteeg en langs een paar boerderijen komt de route uiteindelijk bij Huis Doorn uit. Een prachtig landhuis met een schitterend park in Engelse landschapsstijl aangelegd. Het kasteel heeft samen met het Park, Oranjerie en Rosarium een keizerlijke uitstraling. Het huis is nu museum en er worden festivals en exposities gehouden. Kort na het huis wordt het eindpunt bushalte centrum Doorn bereikt. Een fraaie boswandeling langs voorname landhuizen.

Vandaag deze route gelopen met 28 graden en veel wind. Maar door de vele bomen zeer goed te doen. Wij hadden de auto bij het Doornse Gat neer gezet en zijn toen met punt 4 begonnen. Heerlijk geluncht bij de Helenaheuvel en daarna weer verder. De route was goed omschreven, niet 1 keer fout gelopen. Onderweg nog een ree en een eekhoorn mogen spotten!

Maandag na nieuwjaar. Na een reeks van grauwe en mistige dagen eindelijk prachtig weer. We hadden nog een dagje vrij en nog geen plannen. De keuze was makkelijk: wandelen! Uit de grote hoeveelheid Groene Wissels deze uitgekozen omdat deze ons mooi leek, in de buurt was en de afstand paste bij wat we wilden lopen. Dus snel op pad! En het was inderdaad een mooie tocht! Smalle paadjes door glooiend bos, afgewisseld met open plekken en landhuizen. Aan het eind nog een stuk coulissenlandschap dat voor ons (terwijl we toch al heel wat wandelkilometers op de Utrechtse Heuvelrug hebben liggen) onbekend was. Mooi toetje!
Minder leuk was het dat het mooie weer aan het eind plaatsmaakte voor een stevige hagelbui. Op dat moment bleek net het poortje uit het laatste stukje van de routebeschrijving inderdaad op slot te zitten, dus we moesten in de hagelbui een stukje terug lopen door het park naar de hoofdingang. Maar de kop warme chocolademelk na afloop maakte veel goed, evenals de mooie herinneringen aan deze wandeling.

Een prachtige wandeling, met name door de afwisseling en de vele smalle paadjes. Bij 28 graden Celsius door de voortdurende lichte stijging en daling in het bosgebied best pittig. Ondanks de goede routebeschrijving was is toch weer blij met het gedownloade kaartje op de wandelzapp dat keurig aangeeft waar je zit op de route. Vorige week heb ik daar al veel plezier van gehad toen ik hopeloos het pad kwijt was geraakt in het moeras langs de chaamse beek en ook vandaag was het, met name op de smalle bospaadjes, prettig om te kunnen controleren dat ik nog op de route zat.

De herfstregens zitten me op de hielen en dus maak ik deze leuke wandeling over de Utrechtse Heuvelrug in sneltreinvaart. De Groene Wissel verkent de prachtige bossen waar de Heuvelrug bekend om is, maar zoekt ook de openheid van akkers, weilanden en het rustieke Landgoed Sandenburg. Als toetje tref je nog het fraaie Huis Doorn. Aanrader voor rustzoekers!

ik loop altijd met GPS Track en kwam bij huis Doorn voor een dichte poort te staan. Route via app gedownload. Op de kaart in de App staat ook alleen route via poort, in de tekst daar wel een verwijzing naar iets op de kaart dat dus niet op de app-kaart staat. Hierdoor wat extra meters in de benen om toch uitgang te vinden en uiteindelijk maar weer terug naar hoofdpoort.

Het bostraject tussen de tekstblokcijfers 1 en 4 is geheel gecontroleerd, de lastige stukjes zijn eruit gehaald en de routebeschrijving is scherper geschreven. Mislopen is nu bijna uitgesloten. Lieve wandelaars hieronder: bedankt voor het melden. Zo houden we met z'n allen de routebeschrijvingen van deze populaire wandelrouteserie up-to-date!

Vanwege de veranderde paden en enige onduidelijkheden sluit ik deze route even van internet af en ga e.e.a. eens bekijken en/of duidelijker beschrijven. Tussen de beschrijving van een richtingverandering en daarna de beschrijving van het pad plaats ik altijd een puntkomma. Dus lees dat als één zin en het wordt duidelijk. De bedoeling van de padbeschrijving is om je de zekerheid te geven op het goede pad te zijn (en te blijven).

Hallo,
Vaak loop ik groene wissels en die zijn eigenlijk altijd goed beschreven.
Bij deze mooie wandeling zijn we er een paar keer niet goed uitgekomen.
*Bij punt 2, na 'u komt vanzelf uit op een bospaadje', konden we het echt niet meer vinden, ook niet met de kaart.
*Aan het einde van punt 3 na 'kruising voor de open plek LA waren we echt het spoor bijster.
Wat mij bij deze wandeling opviel was, dat er een paar keer stond: loop dit pad helemaal uit en dan gingen ze beschrijven wat je zoal tegenkwam. Dat is m.i. zeer verwarrend.
Ik hoop dat jullie hem nog een keer na willen lopen, want het is een prachtige wandeling.

Gisteren met twee honden deze boeiende wandeling gelopen. We liepen hem twee jaar terug al eens, maar toen begon het bij het uitkomen van de Kaapse Bossen zo onbedaarlijk te plenzen, dat we besloten even verderop de bus terug naar Doorn te nemen en het later nog eens helemaal over te doen. Gisteren was het zover. Stralend weer in het Westen, dikke mist daarentegen in Utrecht. Mist, die maar niet wilde optrekken. De Kaapse Bossen blijven echter zelfs met beperkt zicht prachtig. En je hebt ze op een doordeweekse dag als gisteren bijna voor je alleen. Alleen in de nabijheid van de uitspanning Helenaheuvel kom je volk tegen. Helenaheuvel komt al na een half uurtje stappen voorbij, eigenlijk te vroeg voor een stop; toch maar gedaan: prima koffie en broodjes. De mooie ligging met uitzicht kwam deze dag echter niet uit de verf. De kleine bospaadjes door een afwisselend boslandschap zijn een genot! De heuvelrug eenmaal afgedaald kom je in een totaal ander landschap terecht: open agrarisch land, waar je middels kleine, goed gekozen paadjes en wat autoluw asfalt doorheen trekt. De intocht in Doorn is charmant en de rondgang door het park van Huis Doorn een mooie finale. Ik veroorloof mij twee kleine kanttekeningen bij de overigens wederom zeer accurate en heldere beschrijving: 1. het tijdelijke hek als genoemd halverwege het eerste tekstblokje is intussen verwijderd en 2. aan het eind van tekstblokje 3 zijn de woorden 'met een linkerbocht' aan de wandel gegaan. Ze staan nu bij het rododendronpad. En daarin konden wij toch echt geen enkele bocht ontdekken. 'Aan het einde RA en loop dit pad uit' gaat de tekst daarna verder en daar hoort 'met een linkerbocht' wel thuis. In die linkerbocht (waar niet helemaal duidelijk is wat 'het' pad is) kun je namelijk ook kiezen voor RD. Het geniepige is dat de beschrijving ook dan redelijk klopt. Je komt echter een stuk westelijker op de Leersumse Staatweg ('drukke asfaltweg') uit. Kortom dat was even zoeken geblazen. Neemt allemaal niet weg dat we weer een boeiende en afwisselende wandeldag beleefden. Van harte aanbevolen, maar neem beter weer mee!

Vandaag heb ik deze mooie wandeling gelopen, waarbij ik voor het eerst op een groene wissel wandeling enige obstakels ben tegengekomen. Een deel van het pad achter het huis te Maarn bleek afgesloten te zijn. Ik woon hier in de buurt en wandel er veel en het was voor het eerst dat ik op deze afsluiting (van twee kanten) met verbodsborden, hekken, houtwallen en palen stuitte. Als je wilt kun je er wel door en overheen komen, maar dit lijkt niet de bedoeling te zijn. In principe kun je dus voor het hek met rododendrons onder 2. niet meer linksaf. Ook raakte ik het spoor bijster na het pad tussen de rododendrons onder 3. Omdat ik goed bekend ben in deze omgeving ben ik via een voor mij bekende weg naar de snackkar bij het Doornse gat gelopen en heb daar de beschreven route weer opgepakt. Hoewel ik zo hier en daar dus van de route ben afgeweken, heb ik er genoeg van gezien om enthousiast te zijn en door te gaan met het wandelen van deze routes. Ook deze was weer zeer afwisselend. Eerst bos, daarna een meer open landschap en zicht op een kasteeltje. Precies die (afwisselende) elementen die de Heuvelrug tot een aantrekkelijk wandelgebied maken.