Over stille plattelandswegjes en rustige fietspaden maakt u een flinke en vooral afwisselende tocht, u wandelt door natuurpark De Noorderriet, langs het gehucht Kommerzijl, het imposante gemaal De Waterwolf (waar u een kijkje kunt nemen bij het sluisje in het Reitdiep) en natuurboerderij Lammerburen, welke u kunt bezichtigen. Onderweg geniet u van de enorme uitzichten over het Groninger akker- en weidelandschap, met helder weer kunt u kilometers ver weg kijken en dat zonder horizonvervuiling, dus geen afzichtelijk windturbines en hoogspanningsinfra. Heel bijzonder is het 135 zielen tellende wierdedorp Niehove, eens de hoofdplaats van het voormalige Waddeneiland(!) Humsterland. Dit dorpje (met beschermd dorpsgezicht) kent de oude radiaire wierdestructuur, midden op de wierde staat een kerk waaromheen (in twee cirkels) de huizen zijn gebouwd, vanaf de wierde lopen smalle kerkenpaden naar de ringweg beneden. Een nadeeltje: aan het einde wandelt u een dikke km langs een drukke provinciale weg.
Laatste versie: controleer voordat je gaat wandelen even of je de laatste versie van de routebeschrijving hebt.
Reacties
Geef reactie
Wierdedorp Niehove
Frits Schipper, 05-07-2026
Vrijdag 3 juli om 9.15 uur op de trein gestapt vanuit het oosten van het land richting het noorden beter gezegd maar Grijpskerk. Een dag gratis reizen en dan zoek je natuurlijk naar een wandeling die niet te kort is en een eind weg. Onderweg werd het wel steeds drukker in de trein, begin van de schoolvakantie van regio Noord. Het laatste stuk van Groningen naar Grijpskerk viel het Vrijdag 3 juli om 9.15 uur op de trein gestapt vanuit het oosten van het land richting het noorden, allemaal nogal mee. Gedurende de reis (en ook terug) heb ik een flink aantal bladzijden kunnen lezen op mijn e-reader. Vanaf het station maak je eerst een korte wandeling door Grijpskerk zelf, langs sportvelden en de Nicolaas Grijpstraat, (het dorp is naar deze landheer vernoemd en zijn naam wordt al in 1507 genoemd). Een kerk met een losstaande toren zie je niet zo heel veel. Door natuurpark NAM Noorderriet met aardig wat bochtjes en dan zie je de eigenlijke NAM-locatie. Jaren geleden eens tijdens een bedrijfsuitje een NAM-locatie mogen bezoeken, wel wat groter dan deze, omdat ons bedrijf onderhoudswerkzaamheden deden voor de NAM. Bij Laarzenpad denk ik aan nattigheid en laarzen, dat was hier niet nodig. Ik loop langs de rand van Kommerzijl, ik heb geluk, de Oosterwaarddijk gaat volgende week een paar dagen dicht, daar heb ik vandaag dus geen last van. Het is nog te vroeg om naar de kroeg te gaan, ik begroet wel de Ruige Waard, eerst 1 km daarna nog 1 1/2 km lang, passeer erg mooie boerderijen en zie in de verte een camping. Het gemaal is echt imposant om te zien en wat daar binnen aan apparatuur staat ook. Het Oebelepad roept herinneringen op aan de tv serie Oebele. Maar wie is/was Anne Pilat¬? Na weer een fikse 2 1/2 km kom ik bij het kerkhofje van Niehove. Toch even kijken, veel oude onleesbare en ook nieuwere grafstenen. Niehove is in 2019 uitgeroepen tot mooiste dorp van Nederland en dat kan ik me goed voorstellen. Voor ik op het terras van Eisseshof ga zitten voor koffie met gebak loop ik eerst even een rondje om de kerk en daarna bezoek ik de kerk zelf. Nu door richting Niezijl, nog een stukje langs riviertje Oude Riet. Na brugje langs water even verderop Niezijl uit langs drukke weg. Als je van deze kant Grijpskerk inloopt dan vallen de huizen aan beide kanten van de straat wel op, best wel riante optrekjes met grote tuin. Ik wijk iets van de route af om nog wat meer van Grijpskerk te zien, dan loop ik weer terug om de route op te pakken naar het station.
Een forse wandeling door het aan de zee onttrokken en in cultuur gebrachte zeekleigebied van het Westerkwartier.
Henk Jsz ES, 25-09-2020
Woensdag 23-09-2020 heb ik de Groene wissel 224 = Grijpskerk gelopen. Grijpskerk genoemd naar zijn stichter Nicolaas Grijp, die toen rond 1476 delen van de Lauwerszee werden ingepolderd, er een kerk liet bouwen. Het weer is goed te noemen maar wel enigszins drukkend en er is later op de dag een buitje te verwachten. De route voert je eerst vanaf het station door een nieuwbouwwijk met als bijzondere blikvanger de kerk en zijn losstaande toren die door de PKN gebruikt wordt. Hierin zijn net als in het oude gedeelte van Grijpskerk met zijn winkelpanden, elementen van de Amsterdamse school terug te vinden. Na de oversteek van de drukke Friesche-straatweg loop je de stille ruimte van het Westerkwartier in. Het fietspad naar de NAM-Locatie brengt je dan even later in een uitgestrekt natuurgebied : 'Natuurpark NAM-Noorderriet'. Er zijn hier diverse soorten loofbomen aangeplant, waardoor de grote installaties in het landschap enigszins zijn gecamoufleerd. Riet- en waterpartijen wisselen elkaar af en worden d.m.v. bruggetjes met elkaar verbonden. Er groeien hier veel wilde planten zoals weegbree, paardenbloemen en rode klaver. Het dorp Kommerzijl tip je net aan en verlaat je het via de Oosterwaarddijk. De horecagelegenheden zijn in deze periode van het jaar meestal niet geopend en het is handiger om je eigen koffie maar mee te nemen. Er wordt op dit moment nog druk op het land gewerkt. Men is aan het oogsten van uien en de velden met suikerbieten staan te wachten om gerooid te worden. Toen ik met de trein Hoogkerk passeerde zag ik al grote hoeveelheden bieten liggen. De suikercampagne is hiermee dus aangebroken. Veel akkers liggen trouwens al omgeploegd of geëgd, klaar voor de winter. We lopen in het gebied van de echte zware zeeklei. Dan wordt het gemaal 'de Waterwolf' bereikt. Het gemaal bestaat 100 jaar en vervult een belangrijke rol in het op peil houden van de waterstanden in een groot deel van de provincies Groningen en Drenthe. Globaal vanaf Uithuizen in het noorden tot aan Smilde in het zuiden. Men houdt daartoe het waterniveau in het Van Starkenborghkanaal aan als referentiepunt. Zodra het water hierin 10 cm hoger komt als gewenst, start men hier de pompen. Het gemaal is uitgerust met o.a. 4 reusachtige schroefpompen, waarvan men meestal 2 in bedrijf zet. Vanaf 1996 wordt het Lauwersmeer, dat na de afsluiting van de Lauwerszee is ontstaan, gebruikt als bergboezem in afwachting van gunstige wind en getij om het overtollige water op de Waddenzee te spuien. De tentoonstelling over het gemaal is helaas vandaag gesloten. Vandaag beloop je heel wat betonfietspaden, die hier rijkelijk aanwezig zijn. Op weg naar Niehove loop je in de wijde wereld tussen de weilanden met aan de horizon een enkele torenspits of molen, die de indicatie van de plek van een dorp aangeeft. Er zijn bijna geen vogels in het gebied en daardoor extra stil. Een eind verderop zie ik een zwanenechtpaar scharrelen in het land en boven de bomen van de buiten Niehove liggende begraafplaats cirkelt een buizerd in de lucht die zich verraadt door zijn klagend miauwend geluid. Niehove is een knus wierdedorp met bij de kerk een plekje om in alle rust een koffiestop in te lassen. Niehove was eens de hoofdplaats van het voormalige wadden-eiland 'Humsterland'. De huizen zijn rondom de wierde gegroepeerd. Oorspronkelijk lagen de boerderijen daaromheen, met de schuurdeuren naar de achterliggende kwelder gericht, dit om de oogst vlot te bergen. Door de monniken van het klooster Aduard werd het gebied ingedijkt en verplaatsten de boeren hun boerderij verspreid in de polder. In het kerkje is een aardige tentoonstelling over de ontstaansgeschiedenis van Niehove. Bij het verlaten van het dorp via het Oebelepad lijkt Niehove achteromkijkend op de 19e eeuwse schoolplaat van Riekele Prins. Boven het volgende weiland met veel herkauwende koeien staat een torenvalkje al vliegend en biddend naar prooi te speuren. Op weg naar het volgende dorp Niezijl beginnen er zich donkere wolken boven mij te ontwikkelen en dat voorspelt niet veel goeds. Na het aardige lintdorp Niezijl kom je weer in de drukte langs de verkeersweg. Dan begint het hevig te regenen en de paraplu moet nog op. Via dezelfde straten als de heenweg wordt het station Grijpskerk weer bereikt. Wandelgroet uit Appingedam, Henk
Ruimte
Jan van Gelderen, 07-02-2017
Vrijdag 03-02-2017 Groene wissel vanuit Grijpskerk gelopen. Zoals altijd was er weer niets op de route aan te merken. Jammer dat de meeste restaurants om deze tijd niet open zijn was er weinig koffie verkrijgbaar. Maar... in Niehove hadden we geluk. koffie bij een Indonesisch restaurant. Prachtig plekje vlak achter de kerk van Niehove.een aanrader dus.
28 september
Peter Lok, 28-09-2012
Dit is wel een wandeling voor doorzetters hoor. Als je hier gaat wandelen weet je wat je kunt verwachten. Maar het gedeelte van Kommerzijl naar Electra, dat zijn wel erg rechte wegen door kaal land. Weer naar het zuiden is wel leuk met de betonpaden over ouder land. En dan nog een stuk drukke provinciale weg.........
Alternatief voor de drukke provinciale weg.
AL/BS, 11-04-2012
Ziet u niet op een stukje dezelfde weg terug te moeten lopen, dan is er aan het einde van de wandeling een alternatief voor de drukke provinciale weg van Niezijl naar Grijpskerk: via de hoofdweg in Niezijl na het bruggetje rechtsaf bij de wegwijzer richting Oldehove. Eerste weg links. Dit is de Lageweg. Het laatste stukje van deze weg is ook het begin van de route. Deze komt uit bij de provinciale weg. Deze steekt u over en komt uit bij café-restaurant de Tapperij in Grijpskerk.
Geef reactie