Groene Wissel 40: Grou-Jirnsum (Grouw-Irnsum)

Zaterdag 08 april 2023 - Stille zaterdag heb ik de Groene Wissel 40 = Grou-Jirnsum gelopen. Na een ruime 2 uur reizen met de bus en 2 treinen arriveer ik bij het station met een dubbele naam. Het station heeft daarbij de Friese naam van de dorpen meegekregen, daarvoor heette het Grouw-Irnsum. Direct loop je over het fietspad de wijde wereld van het boerenland in. Het is een droge maar zonloze zaterdag, waar voornamelijk bij de boerderijen de bloeiende narcissen fleur geven aan deze dag. Bij Jirnsum passeren we de Kromme Grou, één van de vele waterwegen die in verbinding staan met de vele meren ten oosten van Grou en uiteindelijk alle uitmonden in het Prinses Margrietkanaal, de belangrijkste vaarverbinding tussen Groningen en Friesland. Grou ligt aan het Pikmeer en is een belangrijke uitvalsbasis voor recreatie op het water. De sportvisserij Fryslân heeft in de kromme Grou een aantal visstekken aangelegd en heeft ze na een 20 jaar in gebruik zijnde, recentelijk vernieuwd en weer toegankelijk gemaakt. Na het dorp Jirnsum volg je een aantrekkelijk schelpenpad door de groene weiden. Voor de weidevogels is het nog te vroeg en te koud. Geen enkele vogel zoals kievit, scholekster of grutto is te zien of te horen. Na het schelpenpad kom je bij het knusse terpdorpje Friens. Een belangrijke familie die aan het dorp verbonden is, is de adelijke familie Van Sytzama, bewoners van de reeds lang afgebroken Beslingastate, zo rond 1850. In de kerk hangen zoals toen de gewoonte was de rouwborden van vele statebewoners. Bij de ingang van de kerk liggen een groot aantal grafkelders waar deze familie tot op heden recht heeft om bijgezet te worden. De terp is in het verleden behoorlijk afgegraven, want de terpaarde was vruchtbaar en naast het verrijken van arme grond kon er goed aan worden verdiend. Men stopte vaak met afgraven als er in de kerkmuren scheuren ontstonden of verzakkingen werden geconstateerd. In de kerk hoor ik pianoklanken en zangstemmen, dus verder dan het voorportaal kom ik niet, om maar niet te storen. De Beslingadijk is het dijklichaam van de voormalige Middenzeeslenk. De terp van Friens is aan de oostoever van deze slenk opgeworpen. De boerderijen die je onderweg passeert zijn van het type stelpboerderijen. In tegenstelling tot de Noord-Hollandse stolpboerderijen die een vierkante oppervlakte hebben met een piramidevormig dak, hebben de stelpboerderijen een rechthoekige oppervlakte met een doorlopende nok over het woonhuis en schuurruimte. Verschillende woonhuizen in deze boerderijen hebben een zogenaamde opkamer. Deze was gesitueerd boven de melkkelder. Toen de melk niet meer op de boerderijen verwerkt hoefde te worden tot kaas en boter, een gevolg van het oprichten van coöperatieve melkfabrieken, werden er na 1900 geen boerderijen met een melkkelder meer gebouwd. Buiten het slingerend paadje door het land naar Reduzum, overbrug je over landwegen met fietspaden de nodige km. Bij binnenkomst van Grou merk je dat deze plaats alles met water en watersport te maken heeft. Vele boten en jachtjes liggen te wachten op zonniger weer. Wandelgroet uit Appingedam, Henk

De gemeente Boarnsterhim is zo arm dat zij geen geld hebben een brugje aan de noordkant van Grou te laten repareren. Het gevolg is dat wandelaars die naar het centrum van Grou willen eerst een omweg van ruim 2 km langs een afzichtelijk industriegebied moeten maken. Dus deze wandelroute blijft nog een poosje afgesloten van internet.

6-3-2012 deze wandeling gemaakt. Het stuk van Jirnsum tot aan Reduzum is prachtig. Een mooi slingerweggetje langs Friens. Maar vanaf Reduzum is het geen genieten meer. De snelweg is te dicht bij en vanaf Ideard naar Grou is erg saai. Ook nog eens over een regelmatig door auto's bereden weg. Beter vanaf Reduzum over Raerd terug naar Jirnsum, als je voor je rust wilt lopen.

Vanochtend om half elf stond er op station Grou een groep wandelaars gereed voor een frisse wandeling door het land van Boarnsterhim. Het weer was prachtig, zonnig en rond het vriespunt, maar door de harde oosten wind was het behoorlijk koud. Na een stukje fietspad door de weilanden en bij een boer over het erf kwamen we in Friens waar de koster van de kerk ons spontaan uitnodigde om even binnen te kijken. Nadat iedereen het kerkje grondig bekeken had en de hele geschiedenis van Friens voorbij gekomen was gingen we verder naar Reduzum. Even een korte pauze uit de wind en daarna gingen we verder door de weilanden en door het dorp met zijn karakteristieke woningen en boerderijen op weg naar Idaerd. In Idaerd vonden we een bankje tegenover de kerk waar weer even gepauzeerd werd alvorens we een flink stuk door open ruimte naar Grou gingen. En net in dit open stuk hadden we tegenwind wat het flink fris maakte. Vlak voor Grou bleek dat men hier niet zo gewend was aan groepen wandelaars want er werd nogal getoeterd. Misschien moeten we hier wat vaker wandelen, dan raakt men er vast wel aan gewend. In Grou aangekomen liepen we langs het oude gemeentehuis en door het parkje (met de oudste boom van Grou) naar de haven. In de haven staat het Theehuis, hier was het lekker warm en met uitzicht op het meer konden we genieten van een kop koffie of thee en gebak. Na afloop gingen we langs het water, over steigers en door smalle steegjes met kleine schattige woninkjes weer terug naar het station. Onderweg was er een totale cultuurschok want in de etalages van winkels lagen nog Sinterklaas artikelen. Klopt, want Grou is de enige plaats in Nederland waar men niet Sinterklaas viert maar Sint Pieter en die houdt zijn verjaardag op 21 februari. Het enige verschil is dat Sint Pieter een zwart paard heeft en de kinderen Friese liedjes zingen.