Groene Wissel 258: Nieuw-Milligen

De wandeling is prachtig maar loop deze niet zonder de GPX-track. De tekst klopt niet meer, gaat stukje door 'rustgebied' zonder toegang, klaphekjes en paaltjes staan wel in de tekst maar niet in het veld of andersom en ook bij het ven loopt het pad anders. Met de GPX erbij was het evengoed prima te doen. Enig minpunt is dat de snelweg heel goed hoorbaar is tijdens groot deel van de route.

Een mooie route die erg de moeite waard is.
Bij punt 5 was het soms even lastig. Wij hadden allereerst al geen idee wat een Vliegden was; dit komt wel enkele keren in de tekst voor. Bij 'De Dikke Bart' was het ons niet helemaal duidelijk in de tekst (hadden wel GPS, maar komen er graag met alleen de tekst ook uit). Bij 'Ondertussen komt de bosrand steeds dichterbij' is volgens mij het punt waar een bankje zichtbaar is, wellicht is er in de tekst dit mee te nemen, zodat dat als referentiepunt gehanteerd kan worden. Bij punt 8 klopt er volgens mij ook iets niet in de tekst. Bij 'U maakt kort daarna een rechterbochtje en loopt dit bochtige pad uit. De zin die daarna komt lijkt niet niet helemaal te kloppen. Je komt in dit stuk bos op een soort 'natuurlijke rotonde' uit en moet dan eigenlijk rechtdoor. Maar wellicht is de tekst wel juist.

In de meest recente versie (6 toen je dit schreef, heb jij nog een oudere versie?) benoem ik in punt 1 en punt 8 niet de naam en ook niet de locatie van de bushalte. De route begint bij bushalte 'Kruispunt' aan de Amersfoortseweg. Dus dat is wel goed! Misschien staat er op het bushokje een andere naam. In OVR-reisinfo moet je echter zoeken op bushalte Kruispunt, Uddel. Dát heb ik aangepast. De rest heb ik (deels) aangepast, bedankt!

Beste Bart,
Voor de 3e keer deze machtige wandeling gelopen. Het blijft voor ons één van de mooste Veluwse wandelingen. Maar een paar punten waarvoor wij je speciale aandacht vragen.
1) punt 1 de genoemde bushalte is opgeheven en verplaatst naar de Amersfoortseweg (bushalte heet 'kruising'. Dat betekent ook dat de onder punt 8 genoemde zinssneden beginnend met ' heeft u haast ' moet worden aangepast.
2) De onder punt 5 : De zin beginnend met 'Waar u links enz een bankje ziet'. Dit bankje is verdwenen wat de oriëntatie om bij het hek van het bunlaowpark te komen behoorlijk belemmerd.
3) Ook de in punt 7 genoemde picknickbank bij Ap 21462 staat er niet meer. .
4) onder punt 4 'Bovenop die stuifzandrug enz. ' en vervolgens onder punt 5 'Loop nu licht afdalend 50m RD ga dan haaks L.A. Omhoog kijkend staat links op de stuifrug een nieuwe geplaatste bank.
Tot zover onze tips en trips.

Zodra je aankomt op het Kootwijkerzand loop je 20m rechtdoor, dan sla je linksaf en loop je voor het eilandje met de boom voorbij en alsmaar rechtdoor, precies zoals in de extreem gedetailleerde routebeschrijving staat. Ik snap niet dat je daar een GPS voor nodig hebt. Laat die apparaten nou gewoon thuis, helemaal nergens voor nodig. Alleen maar extra overbodig gewicht, en het is zo ontzettend zonde als je alleen maar naar dat pijltje op het schermpje zit te kijken terwijl er zoveel te zien is... Bah. Maar goed, mooie wandeling. Jammer van (het geluid van) de snelweg.
[PS: 10/10/18 - ik heb inmiddels zelf een GPS-apparaat aangeschaft]

30-08-2016 Harrie Meijer
Op een mooie zonnige dag deze tocht gelopen. Van het begin af mooi : bloeiende heidevelden, mooie zandduinen en dennenbossen. Wat een mooie afwisseling. Hagedissen op het Kootwijkerduin en als hoogtepunt het kootwijkerzand. Van te voren enigzins wantrouwig gezien de verhalen over 'niet te lopen zonder GPS'' en dan ik loop ik daar met mijn papieren route beschrijving. En ik sta nou niet bepaald bekend om mijn richtingsgevoel. Maar gewoon goed de tekst lezen en gaan. Geweldige ervaring op het warme zand, maar in 1x keer goed gelopen, dankzij de prima aanwijzingen in de tekst. Dus mensenlaat je niet afschrikken, deze tocht moet je echt lopen, want dit is echt een juweeltje.

mooie tocht die we volledig op gps hebben gelopen, zonder is hij denk ik niet te doen ! er zijn een paar afwijkingen in de route maar dat komt omdat paadjes volgegroeid zijn of bv het begin er van. als je goed op je spoor kijkt op je gps is het prima te doen , zonder niet geprobeerd maar dan moet je wel van hele goede huize komen wil je hem voltooien zoals hij op GPS is volbracht ! Meteen maar een paar foto;s bij de wandeling geplaatst ! Mischien moet de maker hem maar eens opnieuw lopen en iets bijstellen !

Inderdaad, het oversteken van dat zand is zonder gps lastig. Het is ook niet voor niets een avontuurlijke route, staat ook in de inleiding en dat maakt deze wandeling niet alleen exclusief maar ook uniek Toch geef ik daar een goed alternatief aan: loop schuin naar links naar de bosrand en ga verder over de bosrandweg langs een recreatiepark, daarna kun je de route weer makkelijk oppikken. Wil je geen risico lopen, wandel dan de TrageTocht door dat zelfde gebied, deze gaat echter niet dwars door dezelfde stuifzanden maar daar langs.

Prachtige wandeling, ook in de winter goed te doen als het droog is. Je bent echt buiten en een dagje los van de dagelijkse beslommeringen. Wat avontuurlijk, door de omgeving en de routebeschrijving die niet altijd gemakkelijk is. Helaas raakten we de weg kwijt op het punt dat we het Kootwijkerzand (punt 5 routebeschrijving) moesten oversteken. Zonder GPS o.i.d. is het op dat punt mijns inziens te lastig. Het zou mooi zijn als er enkele herkenningspunten/bordjes konden komen. Afgezien van dit punt is deze wandeling zeker een aanrader.

Een van de mooiste wandelingen. Vooral als de hei bloeit. Was ik gisteren wat te laat mee, maar dat wist ik.
Toch enkele practische opmerkingen:
@houd rekening met een wat langere wandeltijd, omdat veel paden ook uit zand bestaan, naast de vlaktes. Dit loopt vaak wat trager.
@de snelweg is op een groot deel van de wandeling duidelijk te horen. Niet iedereen waardeert dit. Daarnaast (waarschijnlijk alleen tijdens 'kantooruren') het bonken en geratel van legeroefeningen.
@aan het eind van punt 3, de afdaling en het klaphekje: let op er zijn volgens mij meer dan twee klaphekjes. Het hekje 'na 100m LA' kwam op het bungalowpark uit, en dan kom je niet bij een wit hek. Via via heb ik dit hek toch bereikt. Er moet dus verderop nog een klaphek zijn.
@op de grote stuifzandvlakte natuurlijk ook niet helemaal goed gelopen, dat was mijn fout. Met kompas en gps zo goed mogelijk verder gelopen, en uiteindelijk, bij de radioweg, het juiste spoor weer gevonden. Als je 'verdwaald' bent, is het heel moeilijk om aan de hand van alleen maar de tekst uit te vinden, of je weer op de route bent. Maar dat is nu eenmaal zo.
@ook even 'nat' gegaan aan het eind bij de omgekeerde Y-splitsing, maar toen was wel duidelijk hoe bij het beginpunt terug te komen.
Groet.

Ik heb deze prachtige route op 12 sept. gelopen (een dag later dan de vorige wandelaar). Een zeer mooie en pittige wandeling door een uitgestrekte zand woestijn inderdaad. Je moet wel heel goed op de beschrijving letten en goed kijken. Ik ben, net als de vorige wandelaar, eerst RD gegaan bij de splitsing i.p.v. rechts af buigen (punt 2) en er was inderdaad geen kijkdoos (punt 5) Later had ik hier en daar wat twijfel momenten maar door goed op de tekst en beschrijving te letten kwam alles goed.
Een top wandeling om deze zanderige omgeving goed te leren kennen.

Wij vonden half september ( 11 september 2015) de beste tijd om deze tocht te lopen. Immers de heide bloeit dan volop. Een gedeelte van deze tocht valt samen met de uitgezette wandeling van Wolfs, maar deze is langer en mooier. Goede beschrijving (wij liepen zonder GPS) maar zoals al eerder door andere wandelliefhebbers gesignaleerd; goed lezen en vooral goed kijken. Een paar voorbeelden en een paar aantekeningen; punt 2. halverwege '' een zanderig pad enz. en sla nergens linksaf. '.Wij op de splitsing halverwege RD omdat het pad ook RD liep. Fout u buigt hier af naar Rechts en dan einde pad LA (asfaltweg). punt 5; de 'kijkdoos' was nergens te zien.
Punt 6; Begin; Voor de beschreven 30 meter mag u wel iets meer rekenen. De afstand was bij 100m voordat wij na enig speurwerk het moeilijk te onderscheiden paaltje met oranje/bruin bordje zagen.
Tenslotte einde van de tekst punt 7; 'onderweg gaat het door het bos.' Helaas werd recent een groot stuk bos door brand verwoest en loopt u door de restanten, die later wel weer in bos overgaan. Deze tocht was voor ons samen met de GW nr 27 één van de mooiste tochten, die wij tot nu toe liepen, met dank aan de uitzetter. Klasse. !!

Deze wandeling stond al tijden hoog op ons lijstje. Gisteren kwam het er eindelijk van. Met onze twee honden vroeg op pad richting de Midden-Veluwe. Klaar voor deze mini-woestijnexpeditie. Op het wandelmenu: uitgestrekte stille bossen met keurig verspreid over de route vier grote, onderling verschillende stuifzandgebieden. Met halverwege het absolute hoogtepunt, het Kootwijkerzand. De bomen maken daar opeens plaats voor een enorm open gebied met door de wind gevormde zandduinen, beboste terpen met op hoge poten staande vliegdennen en met mossen en heide begroeide vlakten. Een majestueus golvende vlakte, waar de route de wandelaar deels 'wild' dwars doorheen loodst. Het was gisteren aangenaam fris wandelweer, bewolkt met af en toe zon, zo'n 15 graden. Kortom: goed woestijnweer. Dat op een warme zomerdag de temperatuur in deze 'sahara van de lage landen' fors kan oplopen laat zich raden. Deze pittige wandeltocht kent ook een tweetal welkome 'oases'. Het piepkleine dorpje Kootwijk - met half achter het groen verscholen de fraaie Nederlands Hervormde Kerk - is op één derde van de tocht een aangename pleisterplaats met ruime horeca-voorzieningen. Ook het Kootwijkerveen is in dit verder zo droge landschap een ware oase. Een prachtig ven, dat zo uit het Brabantse Oisterwijk lijkt te zijn overgewaaid. De uitstekende routebeschrijving is uitbundiger dan gebruikelijk; geen overbodige luxe, wil je de wandelaar goed over de zandverstuivingen loodsen. Mits je eigenschappen als eigenwijsheid en ongeduld beteugelt, precies leest, de aanwijzingen nauwgezet opvolgt en af en toe vooruit leest dan is deze wandeling voor een ieder prima te doen. De lengte of zwaarte zou de minder ervaren loper kunnen doen aarzelen. Ook de stilte (behoudens de somtijds iets te hoorbare autosnelweg) en de eenzaamheid moeten je natuurlijk liggen. Ondanks de aanwezigheid van twee grote vakantieparken kwamen wij op deze doordeweekse dag geen enkele wandelaar tegen, wel met enige regelmaat wat fietsers. Op de Kootwijkse terrassen was het daarentegen behoorlijk druk met koffie-en lunchklanten. Deze (gecontroleerd) avontuurlijke tocht is met recht onze Groene Wissel Top Vijf binnen gedenderd: een absolute aanrader!

Kamperend in Kootwijk, heb ik op 9 mei, hemelvaartsdag, deze prachtige wandeling gemaakt. Ik kon de route beginnen op de Brink in Kootwijk en heb zo de ronde gelopen. Ik heb genoten van de schitterende omgeving. Wat is Nederland toch mooi, en wat is het leuk om al wandelend steeds nieuwe stukjes van ons land te ontdekken. Voor mij echt één van de mooiere Groene Wisselwandelingen die ik gelopen heb, door de variatie van stuifduin, bos, heide en weilanden (geel van de paardenbloemen). De route was zoals al eerder genoemd heel goed beschreven. Veel plezier voor de volgende wandelaars!
Groeten, Elma

Hoi, hebben op 30-12 deze wandeling gelopen. Schitterende wandeling ! Hebben deze wandeling 10/10 gegeven in onze wandelagenda en met deze komt ze in de top drie van onze wandelingen ! Fantastische natuur, stuifduinen, heidevelden en gelukkig ongeveer halfweg in Kootwijk twee cafe's restaurants om iets te nuttigen.
Perfecte beschrijving, goed te volgen door de (geoefende) wandelaar. Tussen 2 en 3 : op een omgekeerde Y rechts aanhouden (pad loopt feitelijk rechtdoor)= sla onderweg nergens linksaf.
Verder niets dan lof !

Mooie wandeling. Door uitstekende beschrijving is zelfs op de delen waar geen duidelijk pad is de te lopen route niet te missen. Ik had de route op mijn mobiel achter de hand maar dat was niet nodig. Houd er wel rekening mee dat je het geraas van de snelweg op delen van de route hoort. Verder een kleine aanvulling op de routebeschrijving: na routepunt 7, betonpaaltje 19 staat aangegeven dat je 500 m moet lopen en aan het einde RA. Het einde is echter niet echt het einde van het pad. Het pad maakt een bocht naar links. In deze bocht moet je rechtsaf. Op de kruising staat en stenen paaltje met het nummer 10.

Geweldige tochten met een duidelijke routebeschrijving, het 'wild' oversteken is goed te doen indien met let op de routebeschrijving, ben zelf éénmaal fout gelopen op de open vlakte tussen punt 6 en 7(lag niet aan de beschrijving). Er is geen supermarkt langs de route, dus voldoende eten en drinken meenemen! De route is prima te voltooien voor wat ervarenere wandelaars, maar misschien wat zwaar voor beginners.

Halverwege ontvouwt zich plots het hoogtepunt van deze prachtige Wissel: het uitgestrekte Kootwijkerzand. Dan begint het avontuur: je trekt er dwars overheen – zonder pad, met alleen een verre bosrand als oriëntatiepunt. Af en toe waan je je in de woestijn, en mist alleen nog de kameel om je last te dragen. De wandeling telt veel van dergelijke zandvlaktes: stuifduinen, vermengd met lapjes heide en mos. Die landschappelijke openheid wordt op deze wandeling mooi afgewisseld met trajecten door besloten bos. Dit is een van de avontuurlijkste wandelingen die ik ken (in Nederland dan). Behalve dat de paadjes vaak niet meer dan een vaag spoor zijn, trek je regelmatig een stukje 'door het wild'. Bang hoef je niet te zijn, je kunt je uitstekend vastklampen aan de puike routebeschrijving, die je juist op die padloze trajecten stevig bij de hand pakt. Dat Kootwijkerzand is echt prachtig: wat een immense zandvlakte en wat leuk om daar zonder pad doorheen te struinen. Waar vind je dat nog in Nederland? Op een ideale plek, namelijk halverwege, kom je langs horeca in het gemoedelijke Kootwijk. Lekker om even de moede benen te laten rusten in café-restaurant De Brinkhof. Behalve dat de koffie met appeltaart er goed smaken, is dit een dorpse uitspanning zoals je ze te weinig treft: gastvrije ontvangst, correcte bediening, bloemen op tafel, knapperend haardvuurtje met echte, ik herhaal: échte houtblokken. Maar Kootwijk heeft meer te bieden. Let ook even op het prachtige zestiende-eeuwse kerkje, gelegen aan de Brink en de vele mooie oude boerderijen. Bijna jammer om weer door te moeten. Onverwacht, in het laatste kwart van de wandeling, terwijl je je langzaam laat afrollen naar de finish, kom je langs nóg een prachtig stukje: het Kootwijkerveen. Dit uitgestrekte ven ligt letterlijk en figuurlijk schitterend tussen bos en heide. Je loopt een halve kilometer vlak langs de rietkragen, je ondertussen lavend aan het uitzicht. Tot slot: de routebeschrijving draagt flink bij aan het wandelgenot. Omdat de wandeling grotendeels over vage paden gaat, en je soms je weg moet zien te vinden door padloos landschap, is een adequate beschrijving een must. Uitstekend gelukt bij deze wandeling, hulde!