Groene Wissel 656: Oirschot

Gevarieerde wandeling met hier en daar in de bossen wat verzopen paden, waar echter redelijk goed omheen te lopen valt. Oirschot is een mooie plaats met een gezellig centrum en een imposante kerk.
Het is mogelijk om al eerder die drukke weg na punt 2 over te steken en via een olifantenpaadje de Wintelresedijk met picknickbank te bereiken, je hoeft dan niet twee keer hetzelfde stukje langs die drukke weg te lopen .
Verder kom je geen bankjes tegen.
Helaas op zondagmiddag bij punt 4 wat geluidsoverlast van de crossbaan, maar als geheel beslist een voldaan gevoel over deze tocht. Wij kwamen met de verkorting in het begin uit op totaal 13,3 i.p.v. 14 km.

Het loont de moeite om na punt 2 bij de zin 'Na huisnr 3/4 bij wandelpaal 55 ophalfverharde bosrandweg RA' niet rechtsaf te gaan maar 100 meter rechtdoor en dan eerste pad rechtsaf. Dan loop je over Landgoed Heerenvijvers met vennetjes, boerderij met gekleurde luiken, oude toegangspoort, leuke bankjes en (met een klein lusje over landgoed) langs fraaie bruggetjes. Dit is een erg mooi pad en biedt meer variatie dan langs de bosrand. De Stönner-Meijwaardbrug is van 4 tot 22 april 2022 afgesloten. Verder hele fraaie route, al vaker gelopen.

Vandaag voor de tweede keer in een week deze ( overigens prachtige )route gelopen en ook de tweede keer problemen gekregen bij blok 3, voorbij de helft: nadat we rechtsaf zijn gegaan en langs/over de heide lopen ( HemelrijkeN ), kunnen we, na stukje door bos bijna aan einde de Y-splitsing, waar we LA moeten, niet vinden. Daardoor was ook de rest van dat tekstblok onduidelijk.

Groene Wissel Oirschot, 14 km. Hele mooie tocht, ook in de winter, alleen na het verlaten van de dorpskern is het even wat minder interessant tot na viaduct A58. Over militair oefenterrein Oirschotse Heide, bossen, landgoed Heeren Vijvers, langs kanaal en historische dorpskern Oirschot. Veel afwisseling en her en der wat geweersalvo's (niet altijd maar vandaag wel) Is niet hinderlijk. De kogel geluiden kwamen op gegeven moment wel erg dichtbij en ik was bijna een omweg aan het verzinnen toen een groep militairen aangaf dat ik door kon kuieren. Ze schieten denk ik met losse flodders. Het is gewoon vrij toegankelijk gebied. 2 tips: wie met de auto komt start het beste bij punt 2. Aan het begin van de Wintelresedijk is een veldje met picknicktafel en parkeerplaatsen. Dat scheelt de parkeerkosten en je hebt de horeca op driekwart van de route, anders zit alle horeca aan de start. En loop bij wandelknooppunt 55 even rechtdoor (route gaat rechtsaf ) en dan rechtsaf om een blik te krijgen op de boerderij van landgoed Heeren Vijvers.

Vorige week liep ik met twee honden deze bosrijke wandelroute vanuit het Brabantse Oirschot. Op de naar het zich laat aanzien laatste nazomerse dag van dit jaar. Het was aangenaam wandelen op deze indian summer-dag: jas uit, mouwen opgestroopt en aan de wandel! Het op slechts tien bus-minuten van station Best gelegen Oirschot verrast de wandelaar met zijn schilderachtige centrum, rijkelijk bedeeld met monumentale panden. De routemaker maakt terecht een ruime slinger door al dit moois. De statige Sint Petrus Basiliek, het fraaie Marktplein met het voormalige Raadhuis, de smalle straatjes en steegjes er omheen, het Boterkerkje aan het intieme Vrijthof, blijkbaar het vroegere centrale plein van het dorp: het kan allemaal niet op. Na oversteek van het Wilhelminakanaal is het even doorbijten, maar ten zuiden van de luidruchtige A58 maakt het bos zijn opwachting. Gemengd, dichtbegroeid bos met kleine heidevelden, voor wat betreft het loof-deel in prachtige, stemmige herfstkleuren. Met een netwerk van paden en paadjes en ook met een paar zeer smalle slingerpaadjes door loof- en naaldbospercelen, die mens en hond altijd weer vrolijk stemmen. In de verte klinken voortdurend geweerschoten; de salvo's zijn zo'n beetje het enige geluid in dit verder superstille boslandschap. Om klokslag een is men uitgeschoten en keert de absolute rust weer. Verderop schuurt de route twee keer langs de Oirschotse Heide, een behoorlijk vergrast heidegebied, dat in gebruik is als militair oefenterrein. In het aanpalende bos komen we diverse legervoertuigen, tentenkampjes en wat verdwaalde militairen tegen. De diepe sporen van militaire voertuigen op de aan de hei grenzende zandwegen maken het de wandelaar lastig. Maar wie maalt daarom bij dit fantastische weer? De route loopt weer weg van de heide en volgt fraaie bosrandpaden door een landschap, dat langzaamaan een wat meer agrarisch karakter krijgt. Sluitstuk van de wandeling is een leuk traject langs het weinig bevaren Wilhelminakanaal. Te snel komt de stompe toren van de Sint Petrus Basiliek weer in zicht. Al met al een leuke, afwisselende, goed beschreven wandelroute: van harte aanbevolen!