Havenstad Rotterdam

Rotterdam groeide na de Tweede Wereldoorlog uit tot grootste haven van de wereld. De havenactiviteiten verplaatsten zich echter steeds meer in de richting van de kust, naar Europoort en 1e en 2e Maasvlakte, waar zich olieraffinaderijen, overslagbedrijven voor bulkgoed en containerterminals vestigden. In de jaren '70 begonnen de oude havens hun functie te verliezen en dreigden ze te verloederen.In de jaren '90 kwam het eerste masterplan gereed voor de Kop van Zuid om het verwaarloosde havengebied te transformeren in een nieuw cultuur- en zakencentrum en rond de oude havens nieuwe woongebieden te creëren. De Erasmusbrug (1996) moest het oude met het nieuwe centrum gaan verbinden. In 1999 kwam de eerste wolkenkrabber gereed, er zouden er meer volgen. Ook de oudste havens van Rotterdam zijn heringericht, sommige hebben een functie als jachthaven of museumhaven gekregen of zijn gewoon een mooie plek om aan te wonen.De route begint in het oude havengebied aan de noordoever, waar de transformatie al is voltooid: nieuwe functies in een historische setting zorgen hier voor boeiende contrasten. We lopen door de Maastunnel naar de zuidoever, waar de laatste 'oude' zeehaven - de Waalhaven - nog volop in functie is, en eindigen in tuindorp Heijplaat, destijds gebouwd voor de werknemers van de Rotterdamse Droogdok Maatschappij (RDM). De traditionele havenfunctie heeft hier inmiddels ook plaats gemaakt voor 21e-eeuwse activiteiten in een historische omgeving.