×
Foto wandeling
Beheerkantoor Natuurmonumenten Salland
Landgoed Eerde
Junnerdijk
Eerder Achterbroek
Dennenweg
Hoeve De Bocksen
Eerder Achterbroek
Kikkerpoel
Drassige heide
Boerderij aan de Brakelweg
Boerderij aan de Achterbroeksweg
De Bevert
Boerderij aan de Achterbroeksweg
Achterbroeksweg
Achterbroeksweg
IJsboerderij de Meulenhorst
Langs de J.H. Machielseweg
Landgoed Eerde
Landgoed Eerde
Slotgracht kasteel Eerde
Achterkant kasteel Eerde
Landgoed Eerde
Amaliahoeve
Langs de Eerder es
'De Drie Sparren'
Vijver in quinconcevak
Kasteel Eerde
1 / 57

Over deze wandeling

Versie 15-04-2022
Het 300 hectare grote Eerder Achterbroek, in 1948 aangekocht door Natuurmonumenten, behoort tot landgoed Eerde. Nergens anders in Nederland is het oorspronkelijk kampenlandschap met verspreid liggende boerderijen, akkers, weilanden, houtwallen, bos en heide zo goed bewaard gebleven. De wandeling eindigt bij kasteel Eerde uit 1715.
Arlette Boog10-10-2023
Mindful
Iedere keer denk ik dat het de laatste warme en zonnige weekenddag van het jaar zou kunnen worden en dus moet het een pracht van een wandeling zijn. De laatste van het jaar met de natuur nog in volle bloei net voor het najaar. Ik kies voor één van de mooiste natuurgebieden van de omgeving; Eerder Achterbroek.
Ik ervaar een gevoel van welbehagen en rust als ik op de parkeerplaats van het kasteel mijn auto wegzet. Ik ben hier eerder geweest en geniet van de keuze die ik gemaakt heb.
Uitgestrekte velden, kleine en grotere paden, rijen met bomen, dromerige boerderijen en bankjes op de meest schitterende plaatsen. Bij iedere stap die ik zet voel ik langzaam de spanning van de week wegvloeien.
Daar is geen dure training Mindfulness voor nodig. Wandelschoenen aan en in mijn geval een uur en kwartier in de auto voor totale ontspanning en vooral innerlijke rust. Ik hou van dit gebied.
Bij de Meulenhorst trakteer ik mezelf op koffie en uiteraard een ijsje. Hun kleine hondje loopt rond. De lieverd wordt ouder maar is er nog steeds. Ik hoop nog een hele lange tijd.
Omdat ik geen afscheid van dit landschap en van deze dag kan nemen, zit ik eindeloos op een bankje bij de vijver van het kasteel. Ik tel de grote hoeveelheden libellen en zoek redenen om nog niet te hoeven vertrekken. Want hoewel het al oktober is, is de zon nog warm en helend. Uiteindelijk komt de schemer en sta ik op - wat weemoedig - en loop richting auto.
Volgend jaar wederom op m'n 'to do' lijst, neem ik mezelf voor. Tot dan!