Trage Tocht Hippolytushoef

Wind en zon wil je voelen als je op Wieringen rondbanjert, het landschap spreekt immers voor zichzelf op dit voormalige Waddeneiland. We gaan letterlijk de Hortop vanuit het dorpse Hippolytushoef, door meidoornhagen langs de Marskeweg naar de Waddendijk. We volgen de stoere dijk krap 6 kilometer en het gaat geen moment vervelen! Bij opkomend getij zien we het wad steeds verder krimpen. De strandlopertjes verzamelen zich op de laatste restjes zandplaat. Rond de Kleiput van Vatrop wemelt het van de visdieven en de kluten. Vanaf de dijk zien we hoe vrijwilligers van museumboerderij Jan Lont zogenaamde 'tuunwallen' hebben hersteld. Het was vroeger dé manier om met natuurlijke materialen het land af te bakenen. Dichtbij Vatrop is er ineens geen dijk meer. De zes meter hoge stuwwal biedt hier voldoende bescherming tegen de zee. De kerktoren van Oosterland steekt prachtig af tegen het glooiende land. We wandelen via het kerkpad en het Schoolpad door het minidorp. Via de Akkerweg bereiken we de Wierdijk, ooit de zuidelijke rand van het eiland. De Wieringers gebruikten in vroeger tijden zeewier om hun dijken te versterken. Het gedroogde wier pakte samen tot een harde massa, die verrassend weinig te lijden had onder afslag bij storm. Men gebruikte houten palen om de wierdijk te versterken, totdat de paalworm genadeloos toeslag. We wandelen langs en op de oude zeedijk en zien de kieviten poeren in de polderklei op het nieuwe land. Tot slot passeren we de Wieringer IJsboerderij en sjokken we het laatste eindje door het dorpsbos terug naar Hippo.
Deze wandeling kun je het beste lopen tussen oktober en juni.

Laatste versie: controleer voordat je gaat wandelen even of je de laatste versie van de pdf en de GPX-track hebt.