Trage Tocht Winterswijk Ratum

Deze wandeling hebben wij afgelopen zondag gedaan in een zonovergoten landschap, waarbij we veel bloeiende brem en margrieten zagen. Prachtig! Ook fijn dat in deze streken de wegen beschaduwd zijn door bomenrijen langs de kant van de weg.
Aan het eind hebben wij zelf het aandeel onverhard wandelen iets vergroot door een eigen variant te lopen langs de andere kant van de groeve. Ik vermoed dat deze optie nog niet zolang bestaat. Aanwijzingen: waar in de tekst van punt vijf staat 'Nu het eerste pad links' (na 'Hier neem je het eerste brede bospad scherp naar rechts (geel-rood).' ), ga je niet naar links maar rechtdoor. Aan het eind van dit pad linksaf en vanaf hier de gele bordjes met een zwart poppetje en zwarte pijlen volgen. Je komt door een gebiedje met vochtige natuur, langs een uitzichtpunt waar je in de groeve kunt kijken, en loopt uiteindelijk langs het hek van de groeve. Je passeert nog een vogelkijkwand voor uilen in de naastliggende kleinere groeve aan je rechterhand en komt uit bij het hek waarlangs je weer bij de parkeerplaats uitkomt.

Deze wandeling heeft twee gezichten. De eerste helft gaat door het coulissenlandschap van de Achterhoek. En op het moment dat je denkt 'is dit alles' stap je over op de Komiezenpaden en het Naoberpad. Plots loop je in houtwallen, langs de rand van een akker, langs de Ratumse beek en door bosjes. Kortom, ziet het er heel anders uit. Alles bij elkaar dus erg afwisselend. Een echte 'geheimtipp'.

Je kunt bij de Steengroeve niet parkeren. Alles is afgesloten en aan alle wegen rondom het vertrekpunt staan 'verboden te parkeren' borden. We hebben het eerste deel van de route met de auto gedaan om verderop ergens een plek te kunnen vinden langs de weg waar we wel konden parkeren. Verder een prachtige route in een geweldige omgeving! Afwisselend landschap, wijds en glooiend.

Op de zeer bijzondere zaterdag 7 nov. 2020, het was 17 graden en volop zon, hebben we deze prachtige tocht gelopen. Heel duidelijk beschreven. Echter, op een puntje na mag de beschrijving iets duidelijker zijn. Op het einde van het 3e deel zou je linksaf een brug over en direct rechts een voetpad. Dat pad is er niet meer, en dus ga je niet de brug over maar blijf je het pad vervolgen met aan je linkerhand de beek. Na vele bochten komt dit pad op de asfaltweg. Hier ga je naar links. Vervolgens alinea 4 vervolgen.

Voor een weekendje weg naar de Bed en Breakfast de Ruisende Aar in Winterswijk, maak ik een keus uit al het moois deze omgeving te bieden heeft. Het is één van de meest favoriete wandelgebieden van Rob Wolfs en ik krijg van hem een aantal mooie routes om uit te kiezen. Deze streek ten zuidoosten van Winterswijk op de Duits-Nederlandse grens is oogverblindend mooi met kleinschalig coulisselandschap. Je vindt er rust, ruimte en stilte.
Mijn start die dag is bij de Steengroeve waar ik op een klein parkeerplaatsje de auto achterlaat. Een gedeelte van de steengroeve is natuurgebied en een aantal vogelspotters proberen de jonge Oehoes te fotograferen voordat ze definitief het nest zullen verlaten. Ik probeer muisstil te zijn maar op het grind lukt dat niet zo best?.
Ik wandel in alle rust over brede zandpaden en kleine graspaadjes door bos en langs akkergebied. Heel soms tref ik een medewandelaar die de hond uitlaat. De boerderij van familie Stelle heeft een rustpunt en met wat kleingeld koop ik een beker koffie en een plakje cake. Ik loop verder over graspaden, boerelandwegen en langs de sprookjesachtige Ratumse Beek met niets anders dan rust en ruimte. Deze Duits-Nederlandse grenspaden zijn vroeger veelal als smokkelwegen gebruikt en nu bieden ze ons als wandelaars het mooiste van deze omgeving. De relatief kleine akkers omringd door houtwallen zijn typerend voor dit uitzonderlijke gebied. Momenteel staat het graan hoog. Op het bankje tegenover Scholtegoed Hesselink eet ik mijn broodje op. Ik neem er alle tijd voor! Wat een schitterende tocht is dit!

Bij punt 2, de derde zin: Nu de eerste weg linksaf in de richting van de boerderij met schuren.. Iemand heeft dit weggetje volgehangen met bordjes 'verboden toegang'. Wellicht heeft een aanwonende niet veel zin in wandelaars. We zijn toch maar doorgegaan. Geen idee hoe dit eigenlijk zit, mag je dat doen als aanwonende? Wellicht toch even nagaan?
Maria Koekkoek

Gisteren wederom deze route gelopen samen met mijn vriendin en beiden erg genoten van de natuur en van het zonnetje dat heerlijk scheen! Bij punt 3 staat dat je bij een hoek van het grasland iets naar rechts moet over een plank over een greppel maar die plank heb ik niet kunnen vinden maar verder klopt de omschrijving. Een echte aanrader voor alle wandelaars die van leuke, smalle paadjes houden over vrijwel onverharde paden!

Mooie tocht, vooral de smalle grenspaadjes.
Enkele kleine tekstvoorstellen:
Onder 1, bij 'Na 10 meter ...', dat is 20 m. Vervolgens is het smalle voetpad niet begaanbaar (helemaal begroeid). Wij zijn langs de rand van de wei gelopen en in de hoek over het prikkeldraad (met 12 Volt) geklommen.
Bij 3, pal voor de zin met de grenspalen 786D en C, zou ik de zin invoegen. Paden naar rechts negeren. De zin na de grenspalen zou ik de woorden 'even verderop' voor het laatste zinsdeel 'langs een bosbeek.'
Bij 4, hebben wij de stenen palen niet gezien, wel minstens twee keer een zijweg met slagbomen en het bordje Landgoed Hesselink.