Utrecht - De klassiekers onder de bouwstenen

De noordgrens (Limes ) van het Romeinse rijk liep in Nederland van Katwijk aan Zee tot Millingen aan de Rijn. Ter bescherming van de noordgrens werden verdedigingswerken en forten gebouwd. Ongeveer 47 n.C. werd op deze plek een castellum genaamd Traiectum gebouwd. Hier vloeiden de Vecht en Rijn samen en bevond zich een doorwaadbare plaats. De naam Utrecht is afgeleid van Trajectum. Rond en onder het Domplein zijn de restanten van het castellum terug te vinden. In de fundamenten werd tufsteen (Römer tuf) verwerkt. De tufsteen werd via de Rijn en op vlotten uit de Eifel aangevoerd. Zo kwamen ook rode zandsteen (Buntsandstein) en trachiet (Drachenfelder) ons land binnen. Die drie gesteenten kunnen worden beschouwd als de 'klassiekers onder de bouwstenen'. In de Middeleeuwen groeide Utrecht uit tot de belangrijkste stad in de Noordelijke Nederlanden. Utrecht werd zowel het kerkelijk als wereldlijk centrum en vormde een verre uithoek van het Duitse keizerrijk. Het bisdom Utrecht onderhield goede relaties met het aartsbisdom Keulen en het bisdom Luik. Die goede relaties zorgden er ook voor dat de aanvoer van natuursteen uit Duitsland en België gewaarborgd was. In de Gouden Eeuw nam Amsterdam de rol van 'belangrijkste stad van Nederland' over van Utrecht. Utrecht was lange tijd een belangrijke stapel- en overslagplaats van natuursteen. Veel bleef er achter, liefhebbers van natuursteen kunnen in Utrecht hun hart ophalen.