Over deze wandeling
Versie 24-01-2022
Vanaf Daarlerveen loopt de route langs het Veenkanaal via Westerhaar-Vriezenveensewijk naar het prachtige veengebied de Engbertsdijksvenen. Daarna langs het interessante Veenmuseum, over smalle slingerpaadjes en over een knuppelpad door het veen. Tot slot via een fietspad, landweggetjes en een deel van de langgerekte dorpsstraat van Vriezenveen naar het station. 45% onverhard.
Wandelsporen is gebaseerd op diverse wandelgidsen van Marycke Naber, zoals Wandelsporen rond Zwolle en wijde omgeving, het Geert Grootepad (uitverkocht, wel gepubliceerd op naberpaden.nl) en De mooiste landgoedwandelingen in Salland en de Achterhoek. Daarnaast op delen van het Twentse Kapelletjespad (ook te vinden op naberpaden.nl) en op wandelingen van station naar station die Marycke heeft georganiseerd voor de Wandelpool (wandelpool.nl).
26-08-2026
Engbertsdijkvenen
bij het station en dan de Spoorstraat in richting van de klapbrug en over en langs (klein stukje) het Overijssels Kanaal. Er zijn hier aardig wat kanalen door mankracht gegraven, al dan niet als werkgelegenheidsproject. Het dorp uit en dan graspad volgen, later een lange tocht met aan de rechterhand het Veenkanaal. Enkele kilometers verder loop ik door Westerhaar-Vriezenveensewijk. Ik bekijk het schaalmodel van de ophaalbrug over het Veenkanaal en loop dan verder over Sluiskade N.Z. Paterswal op, langs afsluitboom (geen infobordje over de adder, maar over het leefgebied van de haas). Het Engbertsdijksvenen ligt voor mij. Eerst over een karrenspoor met links en rechts plukjes paars bloeiende heide. Diverse grotere en wat kleine vennetjes zijn er te zien, de kleine vennen hebben ook wel last van de droogte. Ik ga nog even het dijkje op voor een mooi uitzicht op een veenplas. Wandelpaal C54 is er niet meer, maar als je de rode pijl bij het bankje volgt zit je ook goed. Vogelkijkhut ’t Krik-eantie wordt ook met een bezoek vereerd. Uitkijken door de kijkgaten valt de rust op het water op. Na de TOP kies ik het Hazenpad, (onvermijdelijke woordspeling). Even overwogen om het Veenmuseum te bezoeken, maar toch niet gedaan. De lus over de Stevensheide neem ik wel mee, die is veel te mooi om links te laten liggen. Over de vlonder van het Veenschapspad en dan over een smal paadje verder. Dan volgt een wat minder fraai gedeelte (het vervelende stuk kun je je besparen door de bus te nemen, maar dat is mij de eer te na), dus ik wandel gewoon de vele kilometers over verharde wegen richting Vriezenveen. Hoogtepunt van deze wandeling is natuurlijk het Engbertsdijkveen, maar ook verder een leuke tocht.