Groene Wissel 531: Hooghalen 2

Kamp Westerbork blijft natuurlijk indrukwekkend. Verder waanden we ons in Engeland: kletsnette schoenen door het (natte) hoge gras; daar kunnen schoenen gewoon niet tegen. Het mocht de pret niet drukken; het was verder redelijk droog en door het matige weer heerlijk rustig. Kortom: een echte Groene Wissel die zeker de moeite waard is. We hadden geen problemen om de weg te vinden en hebben nog de nodige (vrijwillige) ommetjes gemaakt (we waren toch al nat).

We hebben genoten van deze prachtige wandeling in de bossen van Hooghalen. Op de meeste stukken van deze wandeltocht kwamen we niemand tegen. Onderweg genoten we van de mooiste stukjes natuur in de Boswachterij Hooghalen. En we stonden stil bij de verschrikkingen uit de Tweede Wereldoorlog. Want Kamp Westerbork is een indrukwekkende plek die je op deze Groene Wissel aandoet. Daarna kun je weer in de rust van de natuur overpeinzen welk leed hier heeft plaatsgevonden. Zie ook ons verslag op https://www.grijsopreis.nl/wandeling-bij-hooghalen/

Vrijdag 18-09-2020, tijdens onze vakantie in Drenthe, hebben wij deze Groene Wissel gelopen.
De auto geparkeerd bij Herinneringscentrum Kamp Westerbork als opstappunt van de route.
Prachtige route door de uitgestrekte bossen van Hooghalen, wat een stilte hier. Indrukwekkend was Kamp Westerbork, voor ons tevens eindpunt van het 'Westerborkpad' waar we extra tijd voor bezichtiging hebben genomen.
Opmerking - punt 3 eind één à laatste regel: in flauwe rechterbocht op 1e grassige bosweg Linksaf!!, klopt ook met GPS track.
Verder complimenten voor deze prachtige en duidelijk beschreven wandeling.

Prachtige tocht vandaag gelopen.
Wel heel veel grassige paden. Waarbij gemeld moet worden dat je na deze wandeling goed moet checken op teken. Had er 13 teken!! Vooral het pad met de vele bomen die dwars over het pad liggen is het gras wel een meter hoog, met dat er bijna geen doorgang mogelijk is. Zo'n woest pad. Één boom moest jezelf onderdoor kruipen!! Persoonlijk zeg ik neem hier een andere route(haal het uit de wandeling) indien mogelijk. Verder bij ANWB paddestoel: 21553 ( dit nr. Klopt niet) moet zijn 10265!! En van de boshoek met bord verboden toegang hebben wij genegeerd ( maar er staat een duidelijk bord).

Vreemd van dat bord: dat is daar een openbare landweg waarvanaf je diverse keren naar links het bos in kunt. Kom je vanuit dat bos, dan zie je dat bord niet. Dat bord kan ook i.v.m. met de coronaperikelen van tijdelijke aard zijn. Voor wandelaars die dat bord toch liever niet passeren: loop nog even door, op het 1e bospad RA en op de 1e kruising LA, dan ben je weer op het bospad wat je anders vanaf die bosrandlandweg had ingeslagen.

vandaag deze mooie wandeling gelopen. Je loopt wel door heel veel (bijna uitsluitend) eikenbos met hier en daar al nesten van de eikenprocessierups :-(
ook door veel hoog gras, gelukkig geen teken opgelopen. op de helft van punt 3 moet je behalve langs omgevallen bomen dwars door een veld met varens. zonder gps zou ik hier niet uitgekomen zijn. Eind punt 3: bij 1e boshoek ra, daar staan grote dreigende borden verboden toegang, particulier terrein. wij hebben dit genegeerd.

Prachtige Groene Wissel door de uitgestrekte boswachterij Hooghalen. Hier is het zelfs op drukke dagen nog stil. Zo stil dat ik op tweede Pinksterdag een ree spot, die mij spot en er als de spreekwoordelijke haas vandoor gaat. Indrukwekkend om verschillende redenen zijn Kamp Westerbork en de 14 enorme radiotelescopen waar je onderweg langskomt.

Prachtige wandeling door eindeloze bossen, langs uitgestrekte heidevelden en het allermooiste, je komt bijna geen mens tegen. In ieder geval, ik kwam op een woensdagmiddag in april geen mens tegen. De routebeschrijving was duidelijk, alleen ben ik er ergens bij het 2e kopje verdwaald, 'na 100 meter het 1e pad linksaf.' Dit was een verhard pad, maar even verderop lag een onverhard pad. Vanaf daar werd het onduidelijk en heb ik een beetje rondgedwaald tot ik bij het uitgestrekte heideveld kwam die eigenlijk aan mijn rechterhand had moeten lopen. Enigszins improviserend kwam ik weer op de route uit. Op het eind moest ik weer enigszins improviseren omdat iemand (een boer?) hard zijn best had gedaan om de toegang naar het graspad af te sluiten met een berg sprokkelhout. Ik kon mijzelf er gelukkig omheen wurmen en ben terug naar de bushalte geholpen.
Ik schreef een uitgebreidere blog over mijn kluizenaarswandeling op mijn website. www.levenomteeten.nl

Vorige week, 18-6-2016 deze prachtige wandeling gelopen en het geluk gehad tot 2 maal toe een ree te mogen zien en Prachtige vennetjes onderweg. Halverwege nog een indrukwekkende tussenstop gemaakt bij het herdenkingscentrum Westerbork.
Onze complimenten voor deze prachtige en weer duidelijk omschreven wandeling!

Even ten Zuiden van Assen ligt het dorpje Hooghalen, uitvalsbasis van deze stevige GW-wandeling door de uitgestrekte bossen en heidevelden van de Boswachterij Hooghalen. Samen met twee naburige boswachterijen timmert men aan de weg als het (groene) Hart van Drenthe. Met onze twee reislustige honden trok ik gisteren Noordwaarts, benieuwd naar wat dit hart voor ons in petto had. Allereerst is daar de dorpsbakker van Hooghalen, die al na een paar minuten lopen voorbij komt en voortreffelijke koffie en opmerkelijk ruim gesorteerd gebak serveert. Na deze prima start duiken we al snel de boswachterij in met zijn grote, stille bossen, forse heidevelden en verstilde vennen. In de bossen wisselen allerlei soorten naald- en loofbos elkaar af: strakke productiebossen, maar ook 'natuurlijk' bos met bomen in alle soorten, maten en leeftijden. Naaldbomen (sparren en lariksen) bepalen grotendeels het beeld. Tijdens de eerste helft van de tocht komen twee grote heidevelden van grote schoonheid voorbij. Via een kronkelig pad doorkruis je het Hooge Veld, een licht golvend, weids heideveld met wat solitaire berken. Het woekerende pijpenstrootje is ook hier in voortdurende strijd gewikkeld met de heidestruikjes. In natte tijden als deze zijn de paadjes op en rond de heide moeilijk begaanbaar: het water kan niet wegzakken, blijft staan en vult de diepe sporen. Omtrekkende bewegingen en hoge wandelschoenen zijn de enige remedie! Voor onze waterminnende honden: dikke pret. Daar komt nog bij dat ze in grote delen van het bos los mogen lopen: dubbeldikke pret. Om het tweede, sterk vergraste heideveld, het majestueuze Hingsteveen, loop je - op een klein doorsteekje na - heen. De grote (voor de stier in deze groep wordt bij genoemde doorsteek nadrukkelijk gewaarschuwd!) en kleine grazers hadden blijkbaar een snipperdag want waren in geen van beide velden te bekennen. Op deze natte gronden kom je verder langs meerdere vennen, die er met het frisse, uiterst zonnige weer van gisteren prachtig bijlagen. In het tweede deel van de wandeling loop je over menig bosrandpad met mooi zicht over de weidse akkerlanden. Halverwege voert de tocht langs het voormalige Kamp Westerbork. Dit in 1939 in opdracht van de Nederlandse regering gebouwde vluchtelingenkamp kende in de loop der jaren meerdere bestemmingen. De meest beruchte bestemming was die van doorgangskamp tijdens WO II. De authentieke barakken en overige gebouwen werden later allemaal afgebroken, op de houten woning van de kampcommandant na, waarover later een glazen overkapping werd geplaatst. Wat resteert is een grote open vlakte, waar de herinnering aan deze verschrikkelijke jaren op diverse manieren in leven wordt gehouden. Even later passeert de wandelaar een batterij indrukwekkende radiotelescopen. Verderop schittert in de laagstaande zon het Schattenbergveen, één van de mooiste vennen langs het parcours. Wéér verderop wacht een paadje met talloze omgewaaide bomen, waar een olifantenspoor je om en over de obstakels leidt. De beschrijving van de route is sober, maar volstrekt helder. De paden in sommige delen van het bos zijn nogal vaag en met name daar zijn scherp lezen en vooruit lezen zeer gewenst. Eén puntje: de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat het mij pas opviel bij het verlaten van het Hooge Veld, het eerste heideveld op de route; de afwezigheid van klaphekjes naast de veeroosters om het geheel omrasterde gebied had een alarmbel moeten doen rinkelen: in dit gebied zijn honden niet (meer?) toegestaan! Al met al was het gisteren volop genieten in het Drentse hart.

Op 4 mei jl. heb ik mijn wandeling over het Westerborkpad afgesloten in Kamp Westerbork. Zeer indrukwekkende plek. De omgeving is erg mooi, ik heb me toen ook voorgenomen hier nog eens terug te komen voor een wandeling. Deze Groene Wissel zal ik ook zeker eens gaan lopen. De dorpsbakker Fleddérus in Hooghalen is een bezoekje waard, wat een lekkers allemaal daar (ook op zondagmiddag open).
In het Herinneringscentrum Westerbork zit ook een horecagelegenheid.