Hengelo

Door zijn gunstige ligging aan weg, water en spoor kon Hengelo zich tegen het einde van de 19e eeuw ontwikkelen tot een moderne industriestad. Van een bescheiden textielindustrie groeide Hengelo met de metaal en elektrotechniek uit tot het industriële hart van Twente. Vanaf 1900 zou de stad snel groeien met enkele duizenden inwoners per jaar. De meesten waren afkomstig van elders. Voor hen werden veel nieuwe woonwijken ten zuiden van de spoorlijn gebouwd. Sommige waren ruim van opzet en hadden een groen karakter. Eén daarvan, 't Lansink, sprong eruit door een opzet die getuigde van durf en visie. Het was een tuindorp met een gemengde bevolking. Het stond open voor iedereen, hoewel het personeel van de bij de bouwvereniging aangesloten fabrieken bij verhuring voorrang genoot. Door die bijzondere opzet heeft 't Lansink ook internationaal veel aandacht gekregen. De andere buurten waar de wandeling na het groene buitengebied doorheen gaat, zoals het tuindorp de Nijverheid, hebben duidelijk een ander karakter. Zij worden momenteel sterk gerenoveerd of gesloopt en vervangen door nieuwbouw. Toch herken je in de oudste delen van die buurten uit de jaren twintig en dertig nog wel de tuinstadgedachte.