Trage Tocht Maasbree

We wandelen een mooie, lange lus in het Noord-Limburgse land van Peel en Maas. De Maas ligt dan wel op een paar kilometer afstand, toch was de rivier bepalend voor het landschap waar we doorheen wandelen. Het tochtje gaat over heidevelden en zandige heuvels. Dit zijn rivierduinen die hier vanuit de Maasbedding tijdens de laatste ijstijd zijn opgestoven. Bij Koelbroek en Dubbroek lopen we aan de rand van een laagte, een oude Maasarm. Dichtbij het startpunt pikken we een graspad op langs de Everlose Beek. We komen op oefenterrein Kraijelheide, waar onze militairen al in geen levensdagen meer zijn geweest. Bij het noordelijkste puntje betreden we het Koelbroek, een drassig elzenbroekbos van Staatsbosheer. In deze oude Maasmeander werd vroeger veen gestoken en brandhout gekapt. Het is nu een broedgebied voor moerasvogels als de karekiet en ook de bever heeft hier zijn plek gevonden. We steken opnieuw de Everlose Beek over en beklimmen de zandduintjes van de Blerickse Bergen. We wandelen er over een natuurbegraafplaats, dus respect is op zijn plaats! Voorbij het fraaie Mortelsven komen we in het Dubbroek: natuurgebied en buurtschap. Het is beslist de parel in de route. De graslanden van Dubbroek herbergen in de lente een roze tapijt van pinksterbloemen. Even verderop zien we op de oude Maasbedding voornamelijk elzenbroekbos, met wat hogerop ook eiken en dennen. Tussen de elzen zie je in het voorjaar talloze gele dotterbloemen. We volgen de route van het Limburgs Landschap en staan dan ineens enkele meters hoger. We zijn één Maasterras gestegen. Voorbij boerderij Dubbroek klimmen we zelfs naar een volgend rivierterras. Zo wandelen we de laatste kilometers in een aangenaam glooiend boerenland.

Laatste versie: controleer voordat je gaat wandelen even of je de laatste versie van de pdf en de GPX-track hebt.