Wandelen door Nationale Parken
Het zijn natuurlijk stadsmensen die denken dat het in de natuur altijd stil is. Maar hier in het Drentse Oudemolen, ver weg van alles, weten ze wel beter. Luidruchtig klepperende ooievaars, vinken en mezen die zo hard tsjilpen dat je ze zou willen vragen of het niet wat minder kan.
Oudemolen ligt in Nationaal Park de Drentsche Aa. Onthaasten is hier het motto. Want kijk nou toch. Ik ben nog maar net op pad en sta direct al weer stil. Wat een kleur in dat natte grasland. Het zijn grote pollen, intens geel bloeiende dotterbloemen. Dan met de brug over de Drentsche Aa, die hier nog het Oudemolense Diepje heet. Linksaf, over een zacht verend zandpad door een stukje bos. Berkenbomen met fris groene blaadjes en klaverzuring met witte bloemetjes.
Zo kronkel ik langzaam voort, spiedend en speurend, met de Drentsche Aa aan mijn zijde. Weer een bruggetje. Maar nu alleen voor wandelaars en dus slechts een voet breed. Bovenop heb ik een weergaloos uitzicht over de hier vrij kronkelende Drentsche Aa. Gewoon alleen maar even kijken en de frisse lucht inademen. Ergens in de verte hoor ik het zich steeds herhalende 'tjiftjaf, tjiftjaf'. Inderdaad, sommige vogels maken je het gemakkelijk: de tjiftjaf.
Verderop opeens kale afgeschraapte grond, een brede zandweg, een waterpartij. Het blijkt 'Project Roodzandgrond' te zijn; voormalige landbouwgrond wordt omgezet naar natuur. Het wordt hier dus alleen maar mooier. Ik loop door en eindig mijn wandeling bij de oude korenmolen De Zwaluw. Nog steeds klepperen de ooievaars. Gelukkig is het hier op het platteland nooit stil.
Deel deze pagina
